Wizytówki

Reklama

wszystkie artykuły z działu >> DESIGN
15 maja 2021
wszystkie artykuły z działu >> DESIGN

Niedokończone prace rzemieślników ze Stowarzyszenia NÓW. Wyjątkowa wystawa na ŁDF 2021

Majowa odsłona Łódź Design Festival wystartuje pod hasłem LEPIEJ i potrwa aż 10 dni. Na festiwalową publiczność od 14 maja czekają interesujące wystawy w przestrzeni miejskiej i szereg wydarzeń online – wszystko to bezpłatnie i bez rejestracji.

Zwycięzcy konkursu make me! 2021 Łódź Design Festival. Leśny plac zabaw, ceramiczne urny, dziecięcy holter EKG oraz projekt modeli narządów płciowych - podczas ceremonii wręczenia nagród (14 maja 2021r.) ogłoszono zwycięzców najnowszej edycji konkursu dla młodych projektantów make me! Więcej piszemy tutaj.

Wśród tych najważniejszych wystaw po raz kolejny na ŁDF zobaczymy prace rzemieślników ze Stowarzyszenia NÓW. Nowe Rzemiosło – tym razem niedokończone. W wystawie udział biorą: Anna Bera (The Whole Elements), Arkadiusz Szwed, Monika Dąbrowska-Picewicz, Monika Skorupska (Mosko Ceramics), Olga Milczyńska, Square Drop, Tartaruga. Zapraszamy do pawilonu wystawowego na terenie Piotrkowskiej 217 w Łodzi w dniach 14-30 maja.

W jaskini. Przedmioty “rodzaju widzialnego”.1

Na nietypowej wystawie „W jaskini. Przedmioty „rodzaju widzialnego” w pawilonie wystawowym na terenie Piotrkowskiej 217 pokazane zostały niedokończone prace rzemieślników ze Stowarzyszenia NÓW. Nowe Rzemiosło. Niektóre to obiekty niekompletne, nad innymi twórcy pracowali w ostatnim czasie i przerwali tę pracę, by pokazać je na wystawie. Wszystkie zostały zatrzymane na jednym z etapów procesu twórczego. Nie wiadomo, jakie miały być. Ich skończona forma pozostaje tylko w sferze wyobrażeń i możliwości. Dlatego prace zostały opisane w trybie przypuszczającym, który określa figurę w domyśle, może wzór, może dążenie. Co jest w domyśle? Jaki to wzór? Dążenie do czego? Na te pytania odpowiadają sami twórcy – w przestrzeni ekspozycji znajdują się odnośniki do wywiadów wideo z rzemieślnikami.

Aranżacja wystawy ma być zachętą do rozważenia tego zbioru przedmiotów oraz relacji twórców i widzów z nimi w kontekście alegorii jaskini. Załóżmy, że widzimy tu wnętrze jaskini Platona. Uproszczona, najbardziej powszechna interpretacja mitu platońskiej jaskini zakłada, że świat dzieli się na zmysłowy i pozazmysłowy. Materialność jest zmienna i przez to nietrwała. Świat niematerialny jest wieczny. My mamy dostęp tylko do świata zmysłowego (cieni), który nas otacza. Ten świat dla nas jest rzeczywisty, ale nie jest prawdziwy. Jest jedynie odbiciem prawdziwego świata (tego, który rzuca cień). Wychodząc z tego założenia, proponujemy kilka sposobów myślenia o ekspozycji. Na końcu tekstu załączamy wyjaśnienia pojęć, które mogą się okazać pomocne.

NOW-LDF2021-wystawa-exspace

wszystkie zdjęcia materiały prasowe Stowarzyszenia NÓW. Nowe Rzemiosło

Spróbujmy ćwiczenia, w którym myślimy, że prace rzemieślników są cieniami na ścianie jaskini, czyli rzeczywistością, jaką ją znamy, światem zmysłowym, namacalnym. Obrysy na szybie zaś są tymi rzeczami, które rzucają cień zza muru, a więc ideami. One są prawdą, do której nie mamy dostępu i nigdy nie zrealizujemy jej w zmysłowym świecie, gdzie rzeczy materialne są nietrwałe, powstają, giną i zmieniają się w czasie. Nigdy, choćbyśmy w nieskończoność doskonalili umiejętności w codziennej żmudnej pracy. Jakie znaczenie w tym schemacie ma fakt, że prace pokazane na wystawie są nieukończone? Jaka jest w tym układzie rola twórcy?

Teraz pomyślmy odwrotnie. Może to prace widoczne na murku są ideami rzucającymi cienie? W którą stronę pada odzwierciedlenie? Na ścianę, czy na szybę?

W platońskiej jaskini jest jeszcze wiele innych poziomów, które sam Platon przedstawia graficznie. Oto szkic w interpretacji filozofa Janusza Jaskóły. Spróbujmy przyrównać go do naszej wystawy.

NOW-LDF2021-wystawa-exspace

Kolejny sposób interpretacji może być taki: w jaskini znajdują się przedmioty „rodzaju widzialnego”, które dzielą się na rzeczy i ich odbicia lub płaskie odwzorowania. Rzeczy, czyli to, co zajmuje przestrzeń jako trójwymiarowa bryła3 to w tym wypadku niedokończone prace rzemieślników. Nie osiągnęły jeszcze ideału i nie wiadomo, czy w zmysłowym świecie mogą go osiągnąć. Obrysy na szybie to ich płaskie odwzorowania – są dwuwymiarowe, a więc nie w pełni zajmują przestrzeń. W nich jest więcej fałszu – pseudos, czyli mniej prawdy pojmowanej jako byt. Są „mniej prawdziwe”, może mniej istniejące. To raczej substytuty, namiastki bytu4. Za pracami rzemieślników, na ścianie (symbolizującej platońską jaskinię) pojawiają się, w zależności od padającego światła (Słońca), cienie. Można o nich myśleć jako o kolejnym poziomie płaskiego odwzorowania. „Rzeczy samych” w takim sposobie rozumienia nie ujmujemy.

Spójrzmy jeszcze w taki sposób: niedokończone prace rzemieślników pozostają przedmiotami „rodzaju widzialnego”, a obrysy na szybie to „rzeczy same”, czyli obrazy wywiedzione z rzeczy widzialnych za pomocą rozsądku. Rozsądek to sfera myślenia związana z rzeczami widzialnymi. „Od rozsądku Platon odróżnia rozum (Nous), dla którego przedmiotem myśli są postacie same” – pisze Janusz Jaskóła w pracy Światy możliwe jako uprawomocnienie filozofowania. Platon. Rozum nie odnosi się do rzeczy widzialnych, ale do siebie samego – „zajmuje się wyłącznie tym, co stricte rozumowe, ale co właśnie dlatego jest osnową możliwości bycia świata (Dobro) i wszelkich form jego rozpoznania od tego, co ma najmniej bytu, od najbardziej fałszywego (myślenie obrazami) po prawdziwie poznający rozum5. Natomiast na ścianie wyobrażonej jaskini, za pracami rzemieślników w zależności od padającego światła (Słońca) pojawiają się cienie, które mogą być rozumiane jako odbicia czy płaskie odwzorowania przedmiotów widzialnych6.

Co nam daje taka gimnastyka interpretacji? Czy któraś z nich jest lepsza? Czy któryś poziom, sposób poznania jest lepszy? I wreszcie, czy ukończona praca jest lepsza niż niedokończona? Coś jest lepsze tylko wtedy, gdy jest lepsze od czegoś innego, ale co można ze sobą porównywać? Porównanie, przyrównanie oznaczają tyle, co równać dwie rzeczy. Stawiać obok siebie dwie równe rzeczy, z których jedna wypada lepiej, a druga gorzej. A jeśli nie ma dwóch równych rzeczy do postawienia obok siebie? W nieidealnym świecie “rodzaju widzialnego” trudno o rzeczy równe.

NOW-LDF2021-wystawa-exspace

NOW-LDF2021-wystawa-exspace

NOW-LDF2021-wystawa-exspace

NOW-LDF2021-wystawa-exspace

NOW-LDF2021-wystawa-exspace

Tytuł wystawy: W jaskini. Przedmioty “rodzaju widzialnego”.1

Miejsce: Piotrkowska 217, Łódź
Termin wystawy: 14-30.05.2021
W wystawie udział biorą: Anna Bera (The Whole Elements), Arkadiusz Szwed, Monika Dąbrowska-Picewicz, Monika Skorupska (Mosko Ceramics), Olga Milczyńska, Square Drop, Tartaruga
Kuratorka i scenografka: Anna Bera
Organizator wystawy: Łódź Design Festival
Identyfikacja wizualna: Wojciech Domagalski
Zdjęcia i wideo: Radek Zawadzki / Projekt Pracownie
Produkcja: Stowarzyszenie Nów. Nowe Rzemiosło: Małgorzata Herman, Monika Dąbrowska-Picewicz, Wiktoria Podolec, Łódź Design Festival

Zdjęcia materiały prasowe Stowarzyszenia NÓW. Nowe Rzemiosło

+ Stowarzyszenie Nów. Nowe Rzemiosło website

marketing_wystawienniczy_exspace

wizytówki

Komentarze:

loading
Nikt jescze nie skomentował tego artykułu.
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.